Nadat de Verenigde Staten afgelopen donderdag een inreisverbod voor inwoners van de EU afgekondigde, zijn vele bedrijven tot stilstand gekomen. Een paar dagen daarna gingen horeca gelegenheden en restaurants per direct op slot. Als je van heftig kunt spreken is het nu wel. Kratten met eten werden op straat rondgedeeld of gingen naar de voedselbank. Ook andere branches worden hard getroffen, het is niet om aan te zien hoe bloemenkwekers genoodzaakt zijn duizenden rozen rechtstreeks de container in te kieperen. Dat geldt ook voor  het overschot aan zalm en andere verse vis waar men geen raad mee weet. Ieder bedrijf, in welke hoedanigheid dan ook,  is bezig met ‘damage’ control.

Een van onze bedrijfsactiviteiten is de verhuur van een vergaderzaal. De afgelopen dagen hebben wij onze klanten een voorstel gedaan om een boeking kosteloos naar een nieuwe datum te verplaatsen. Er zit normaal gesproken een annulerings-fee aan vast, maar vanwege overmacht doen we dit niet. We vragen echter de factuur geheel of gedeeltelijk te betalen, als een soort terugkomgarantie.

Dit leverde veel positieve reacties op. Behalve één dan. Die wenste ons veel sterkte, maar in vetgedrukte letters werd verstaan gegeven dat de factuur niet betaald werd; hij zou zeker terugkomen en verwees vervolgens naar de afdeling juridische zaken. Ja, een bedrijf groot genoeg voor een eigen juridische afdeling. Na een adempauze van een dag hebben wij teruggemaild met het verzoek om coulance, elkaar te helpen daar waar mogelijk. Een antwoord is uitgebleven. Onze klant zal zich de impact van zijn mail niet hebben gerealiseerd.

Rutger Bregman -bekend van het boek De meeste mensen deugen – was maandagavond bij DWDD. Waarom hij was uitgenodigd, heeft er vast mee te maken dat hij schrijft over wat er wèl goed gaat in de wereld.  Zijn visie sluit aan bij de woorden van de Premier dat – het is nu al een cliché-  we samen deze moeilijke periode te boven te komen. Een beetje op elkaar moeten letten;  te deugen.

Gelukkig zijn er veel klanten en leveranciers die hartstikke okay zijn, die nieuwe data prikken en zelfs hun diensten gratis aanbieden. Die reageren met, -ik knip en plak even-: “ Niemand heeft hier om gevraagd, pure overmacht maar met dit voorstel komen we er samen mooi uit.” Of : “Als ik iets voor jullie kan doen qua communicatie, laat het ajb weten. Richting klanten een bericht, andere zaken… , geen kosten.” Dit zijn slechts twee voorbeelden van de sympathieke berichten die we ontvingen. Die kwamen nog voordat de regering noodmaatregelen had afgekondigd voor het bedrijfsleven.

Het geeft aan dat er onderlinge solidariteit is, dat bedrijven elkaar helpen en ja, dat de meeste mensen deugen. In goede en in slechte tijden.

 

Juliette de Wilde